الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )

197

الغدير ( فارسي )

و چه سرنوشتى خواهد داشت ؟ ! آيا اين همان عمرى است كه على را مثل « شتر مهار شده » مىكشيد و مىبرد تا از او براى ابو بكر بيعت بگيرد و تهديدش مىكرد كه « بيعت كن و گر نه كشته خواهى شد » ؟ و همان كه همان وقت منكر برادرى على با پيامبر ( ص ) گشت ، منكر حقيقتى كه با سنت صحيح و ثابت مسلم گشته و مورد قبول همه قرار گرفته است ؟ چنان كه بسيارى از دستورات و تعليمات پيامبر ( ص ) و سنتش را منكر گشته است ! و همان كه وصيت كرد در شورا انتخاب خليفه هر كه را از بيعت خوددارى كرد بكشند ، و مىدانست يگانه مخالف آن انتخاب نادرست امير المؤمنين على ( ع ) است ، يا يكى ديگر از ده نفرى كه مىگويند مژدهء بهشت يافته‌اند ؟ و مىدانيم « هر كس مؤمنى را عمدا بكشد جزايش جهنم است و در آن جاودان خواهد بود و خشم خدا و لعنتش بر او خواهد بود و عذابى سهمگين برايش مهيا ساخته است » ( 1 ) . آيا عثمان اين روايت را درست مىپنداشت و باور داشت و با وجود اين به مغيرة بن شعبه - وقتى به او توصيه كرده مدينه را به قصد مكه ترك كند و خود را از محاصره كنندگان برهاند - مىگفت : از پيامبر خدا شنيدم كه در مكه مردى از قريش به گور سپرده مىشود كه نيمى از عذاب اين امت را بر دوش خواهد داشت ، و نمىخواهم من آن شخص باشم ؟ ( 2 ) و چگونه عثمان ، على را - كه به موجب اين روايت مژدهء بهشت يافته است - برتر از مروان نمىدانست در حالى كه مروان را پيامبر ( ص ) لعنت فرستاده است ؟ و مىدانيم « دوزخيان با بهشتيان برابر نيستند و بهشتيان همان پيروزمندانند . » ( 3 ) آيا اين طلحه و زبير همانهايند كه عثمان را به كشتن دادند و مردم را عليه او شوراندند و به فرمايش امير المؤمنين على ( ع ) : « ساده ترين كارشان در حق وى ( يعنى عثمان ) پرخاش بود و نرمترين رفتارشان با وى خشونت و جفا . و مردم را بر سر او شوراندند و كار را بر او سخت گرفتند و مقصودشان اين بود كه حكومت را بچنگ

--> ( 1 ) - آيهء شريفه . ( 2 ) - رك : غدير 9 . ( 3 ) - آيهء شريفه .